• Category Archives Πολιτιστικά
  • Δραστηριότητες » Πολιτιστικά
  • Το ταξίδι της Αμάλ, της πιο ψηλής προσφυγοπούλας στον κόσμο

    Το εκπαιδευτικό  πρόγραμμα « Το Ταξίδι»/ «Τhe Walk», που υλοποιήθηκε στο σχολείο μας από τον εκπαιδευτικό της Πληροφορικής κ.Ιωάννη Σουλτάτο  ξεκινά από το νησί μας !

    Η Χίος είναι το νησί που θα υποδεχτεί τη Μικρή Αμάλ στην Ελλάδα στις 10 Αυγούστου στις 19.30 στο λιμάνι.Το ταξίδι της είναι ένας μακρύς δρόμος 8.000 χιλιομέτρων που ξεκινάει από την Γκαζιαντέπ, μία πόλη πλάι στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, με στάσεις σε πάνω από 70 μεγάλες και μικρές πόλεις στην Τουρκία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελβετία, το Βέλγιο, τη Γερμανία με τελικό προορισμό το Μάντσεστερ στην Αγγλία. «Μη μας ξεχνάτε» είναι το μήνυμα που μεταφέρει η 9χρονη Αμάλ που ταξιδεύει αναζητώντας την μητέρα της στη γη που απλώνεται μπροστά της. Περπατάει από χώρα σε χώρα, γνωρίζει άλλα και ανθρώπους, πάντα με την ελπίδα πως κάπου θα υπάρχει γι’ αυτήν το σπίτι που θα μείνει, θα μεγαλώσει, θα μορφωθεί και θα φτιάξει τον δικό της κόσμο.Το «Ταξίδι»/ «Τhe Walk», είναι ένα διεθνές Φεστιβάλ πολιτισμού «σε κίνηση» με καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, σινεμά, θέατρο, χορό, μουσική, συναυλίες, πρωτότυπες εικαστικές εγκαταστάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα και δρώμενα, που είναι αφιερωμένο στα παιδιά που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους και να επαναπροσδιορίσουν τον εαυτό τους από την αρχή.

    Η Μικρή Αμάλ, που στην γλώσσα της η λέξη «Αμάλ» σημαίνει «ελπίδα», είναι στην πραγματικότητα, μία μεγάλη μαριονέτα με ύψος 3,5 μέτρα, η οποία αντιπροσωπεύει εκατομμύρια παιδιά-πρόσφυγες, πολλά από αυτά χωρισμένα από τις οικογένειές τους. Το μεγάλο ύψος της προκαλεί την προσοχή μας ακριβώς για να μας αφυπνίσει για το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνουν οι πρόσφυγες.

    H Μικρή Αμάλ φτάνει στην Χίο με ένα καραβάκι. Καθώς πλησιάζει τη στεριά, ακούει φωνές να της τραγουδούν. Η μουσική την υποδέχεται από την απέναντι όχθη. Όταν φτάνει στην ακτή, οι τοπικές κοινότητες της Χίου θα την καλωσορίσουν με «Παινέματα», παραδοσιακά τραγούδια γραμμένα ειδικά για εκείνη με ευχές για τα πρώτα της βήματα στην Ευρώπη.Ο ερχομός της μικρής Αμάλ είναι μία γιορτή που συνδέει την παράδοση με το σήμερα. Τα «Παινέματα», θα τα ακούσουμε σε νέες μουσικές εκδοχές με στίχους καινούργιους, γραμμένους από μικρούς και μεγάλους κατοίκους του νησιού, που διηγούνται την ιστορία και τη διαδρομή της Μικρής Αμάλ. Αυτά τα διαφορετικά, τα γεμάτα ευχές «Παινέματα», οφείλονται στη συνεργασία και στην πολύμηνη εργαστηριακή δουλειά του Μουσικού Φεστιβάλ Χίου με την Φιλαρμονική του Δήμου Χίου, του Μουσικού Σχολείου Χίου, της ομάδας κρουστών Brasilionico και παιδιών προσφύγων που συμμετείχαν στο ετήσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Μουσικού Φεστιβάλ Χίου αλλά και με τοπικούς οργανισμούς και φορείς. Το τελικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα είναι υπό την καθοδήγηση της Σκηνοθέτριας Γιολάντας Μαρκοπούλου, του συνθέτη Λευτέρη Βενιάδη και της βιολονίστα Όλγας Holdorff-Μυριαγκού.

    Το κοινό της Χίου μπορεί να παρακολουθήσει τη διαδρομή και τις εκδηλώσεις που θα γίνουν στο πέρασμα της Μικρής Αμάλ μέσω του Διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, στο www.walkwithamal.org/el.

    Πηγή: huffingtonpost.gr


  • Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο

    Ο Βασίλι Καντίνσκι ήταν Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα και ήταν από τους πρωτοπόρους της αποκαλούμενης αφηρημένης τέχνης.

    Τα παιδιά της Γ΄ και Ε΄ τάξης του σχολείου γνώρισαν το ζωγράφο και τα έργα του στο μάθημα των εικαστικών και με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού κ. Κριστίνας Μποκούρ ζωγράφισαν στον τοίχο της εισόδου του διδακτηρίου μια τοιχογραφία ανάλογης τεχνοτροπίας.


  • 25η Μαρτίου από το Δ’1

    Τι και αν έχουμε καραντίνα και τηλεκπαίδευση……Εμάς τίποτα δεν μας σταματά!!!!!Αποφασίσαμε να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε τα 200 χρόνια της επανάστασης του 1821, ζωγραφίζοντας! Σας παρουσιάζουμε τα δημιουργήματα μας και ελπίζουμε να σας αρέσουν! Οι μαθητές του Δ1!!!


  • Ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης από τη ΣΤ΄τάξη

    Με αφορμή τον εορτασμό της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, οι μαθητές και από τα δυο τμήματα της Στ΄ τάξης θέλοντας να τιμήσουν τους ήρωες της ελληνικής επανάστασης δημιούργησαν το παρακάτω βίντεο με ζωγραφιές που έφτιαξαν οι ίδιοι.


  • Καλή Σαρακοστή!

    Συνταγή

    Συστατικά

    • 3 κούπες αλεύρι
    • 1 κούπα αλάτι
    • 1 κούπα νερό
    • μπαχαρικά για διακόσμηση όπως γαρύφαλλο ή μαχλέπι

    Εκτέλεση

    Η «κυρά-Σαρακοστή» λειτουργούσε ως ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο το οποίο βοηθούσε «τους παλιούς» να μετρούν τις εβδομάδες που μεσολαβούσαν από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα. Συνήθως, ήταν η ζωγραφιά, μιας γυναίκας με μαντήλι στο κεφάλι, επτά πόδια, σταυρωμένα χέρια –επειδή προσευχόταν– και χωρίς στόμα, διότι νήστευε όλη αυτή την περίοδο. Κάθε Σάββατο, ξεκινώντας από το Σάββατο που ακολουθούσε μετά την Καθαρά Δευτέρα, η κυρά-Σαρακοστή «έχανε» ένα πόδι. Το τελευταίο μάλιστα, το οποίο κοβόταν το μεγάλο Σάββατο, σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας το τοποθετούσαν μέσα στο ψωμί της Ανάσταση και σε όποιον τύχαινε, του έφερνε καλή τύχη (κάτι σαν το φλουρί της Βασιλόπιτας)! Εκτός από χαρτί, η κυρά-Σαρακοστή μπορεί να φτιαχτεί επίσης από ύφασμα, αλλά και από ζυμάρι. Εγώ, την φτιάχνω με αλατόζυμο, ένα ωραίο υλικό που επειδή έχει πάρα πολύ αλάτι δεν χαλάει για πάρα πολύ καιρό – έχει τις ιδιότητες του πηλού ή της πλαστελίνης. 

    • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160° C στον αέρα.
    • Βάζουμε τα υλικά για το ζυμάρι σε ένα λεκανάκι και τα ζυμώνουμε μέχρι να γίνει μια ελαστική και ωραία ζύμη.
    • Πλάθουμε την Κυρά Σαρακοστή με το ζυμάρι φτιάχνοντας το σώμα, τη φούστα, το πρόσωπο, τα πόδια της, τη διακοσμούμε όπως θέλουμε και τη βάζουμε σε ένα ταψί το οποίο έχουμε στρώσει με λαδόκολλα.
    • Ψήνουμε για 20 με 30 λεπτά.  Μας ενδιαφέρει να στεγνώσει και όχι να «ψηθεί».

    Tip

    Πρόκειται για μια εύκολη ζύμη η οποία για να φτιαχτεί μπορεί να θέλει και λίγο ακόμα νερό το οποίο προσθέτουμε λίγο-λίγο.

    ΠΡΟΣΟΧΗ! ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ!  ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!

    (Συνταγή: Άκης Πετρετζίκης)


  • Έθιμα της Αποκριάς στη Χίο

    Απόκριες στη Χίο σημαίνει διασκέδαση με αναβίωση παραδοσιακών εθίμων, «κουδουνάτοι», πειράγματα στις παρέες, ατμόσφαιρα γλεντιού και ξεφαντώματος.

    Από τη Βολισσό και τα χωριά της Αμανής, μέχρι τα Καρδάμυλα, τη Λαγκάδα και τα νοτιόχωρα, οι Χιώτες τιμούν τα έθιμα και τις παραδόσεις όπως τους πρέπει.

    Τα σκήπτρα κρατούν πάντως το παμπάλαιο έθιμο του «Αγά» στα μαστιχοχώρια Ολύμποι, Μεστά, Ελάτα και Λιθί, η ξακουστή «Μόστρα» των Θυμιανών και το έθιμο του Διπλού στη Βολισσό.

    Επίσης τα παλιά χρόνια που τα χωριά της Αμανής ήταν γεμάτα κόσμο, τα γλέντια και οι μεταμφιέσεις άρχιζαν από την αρχή του Τριωδίου με τους νέους, και τους μεγαλύτερους να ακολουθούν την τελευταία Κυριακή.

    ΑΓΑΣ

    Το έθιμο του «αγά» γίνεται κάθε χρόνο την Καθαρή Δευτέρα στα Μαστιχοχώρια και έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όταν η Τουρκική Διοίκηση συνεχώς ανικανοποίητη, απαιτούσε από τους χωρικούς αβάσταχτους φόρους.

    Στο έθιμο, όπως και στα περισσότερα αποκριάτικα έθιμα, έχουν προστεθεί και Διονυσιακά στοιχεία, μασκαρέματα και σατυρικά τραγούδια, ενώ στο τέλος της ημέρας, ο Αγάς οδηγείται στην πυρά.

    Ο Αγάς, συνοδευόμενος από το επιτελείο του, προσπαθεί να μπει στο χωριό από την παλιά κεντρική σιδερένια πύλη. Οι φρουροί αντιστέκονται σθεναρά, αλλά τελικά καταφέρνει να μπει και κατευθύνεται προς την κεντρική πλατεία, όπου κάθεται έχοντας δίπλα του τη «Χανούμα», για να ξεκινήσουν οι δίκες.

    Δεν λείπει το χιούμορ, τα πειράγματα και οι επευφημίες από τους παρευρισκόμενους, που ξέρουν πως σε λίγο ίσως έρθει η σειρά τους να δικαστούν και να καταδικαστούν.

    ΜΟΣΤΡΑ

    Η ξακουστή «Μόστρα» των Θυμιανών έχει ρίζες στα χρόνια του Μεσαίωνα όταν οι πειρατές λυμαίνονταν το Αιγαίο. Ο μύθος λέει ότι μια Τυρινή Κυριακή όταν διασκέδαζαν οι Θυμιανούσοι, βγήκαν στις γειτονικές ακτές πειρατές.

    https://www.youtube.com/embed/zxyuGfg3Fk0?feature=oembed&wmode=opaque Την άφιξή τους πληροφορήθηκαν από τους βιγλάτορες και αποφάσισαν να τους αντιμετωπίσουν κάπου έξω από το χωριό. Οι Θυμιανούσοι νίκησαν και ενθουσιασμένοι κρέμασαν δηλαδή μόστραραν τους πειρατές στην πλατεία του χωριού. Την επόμενη χρονιά για να μην ξεχαστεί το κατόρθωμα, έκαναν την αναπαράσταση του γεγονότος και έτσι γεννήθηκε η Μόστρα.

    Το έθιμο επαναλαμβάνεται από τότε ανελλιπώς κάθε χρόνο, ακόμη και στα χρόνια της Κατοχής. Την Τυρινή Παρασκευή το βράδυ, οι Θυμιανούσοι ντυμένοι «κουδουνάτοι» (μεταμφιεσμένοι) ανεβάζουν τη Μόστρα, δηλαδή τα σατυρικά καρναβαλικά άρματα, στο χωριό κάνοντας διάφορα κωμικά νούμερα και φορώντας αυτοσχέδιες προσωπίδες (μουτσουναριές).

    Το ίδιο βράδυ, με τη συνοδεία τοπικών οργάνων, χορεύουν το «ταλίμι», έναν ιδιότυπο χορό που αναπαριστά κινήσεις αντιμαχόμενων πολεμιστών. Οι χορευτές χωρίζονται σε δυο ομάδες, τους βρακάδες – Θυμιανούσους και τους κουδουνάτους – πειρατές. Χορεύουν ανά δύο, κραδαίνοντας μεγάλα σπαθιά και φωνάζοντας: «Βρε-Βρε-Μωρή-Μωρή». Στο τέλος, χορεύουν όλοι μαζί τον ιδιότυπο χορό «Δετό», πιασμένοι απ’ τους ώμους.

    ΔΙΠΛΟΣ

    Το έθιμο του Διπλού αναβιώνει κάθε χρόνο στη Βολισσό από τον πολιτιστικό σύλλογο.

    Όπως συνηθιζόταν από τα πολύ παλιά χρόνια, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, ανθρώπινες «διπλές» αλυσίδες, με πλεγμένα χέρια, ξεκινούσαν να τραγουδάνε από όλες τις συνοικίες του χωριού και κατέληγαν στην κεντρική πλατεία σχηματίζοντας μια πολύ μεγάλη αλυσίδα, όπου ο πρώτος του χορού τραγουδούσε ένα στίχο τον οποίο επαναλάμβαναν στη συνέχεια όλοι οι υπόλοιποι μαζί.

    Στην πλατεία του χωριού ακολουθεί τρικούβερτο γλέντι ενώ στους καλεσμένους προσφέρονται σούμα, στραγάλια και γλυκά.

    ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΕΓΡΗΓΟΡΟ

    Απόσπασμα από το βιβλίο του Δ. Γρ. Σπανού Ο ΕΓΡΗΓΟΡΟΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ για το πώς γιορτάζονταν οι Απόκριες τα χρόνια εκείνα…

    Οι απόκριες του παλιού καιρού γίνονταν μέσα σε κοινωνίες φτωχές, αλλά πλούσιες σε εκδηλώσεις κι έπαιρναν ξεχωριστή ζωηρότητα.

    Επειδή κατά την περίοδο της αποκριάς όλοι οι χωριανοί είχαν μικρά κατσικάκια, κάποιο απ΄ αυτά το θυσίαζαν για την οικογένεια. Τα υπόλοιπα τα πουλούσαν για να καλύψουν οικογενειακές ανάγκες. Αν τύχαινε να γεννοβολήσει κανένα πρόβατο ή κατσίκα πιο όψιμα, τότε το άφηναν για το Πάσχα. Συνήθως τα πουλούσαν τα αρνόριφα (μικρά αρνιά και κατσικάκια), για να εξοικονομήσουν το γάλα προς Παρασκευή τυριού και κοπανιστής.

    Από την αρχή του Τριωδίου άρχιζαν τα ξεφαντώματα με αποκορύφωμα το βράδυ της τυρινής Κυριακής. Το μεσημέρι της κρεατερής Κυριακής, όπως και το βράδυ, οι συγγενείς έτρωγαν όλοι μαζί.

    Οι αποκριάτικες μεταμφιέσεις άρχιζαν πιο μπροστά –μόλις έμπαινε το Τριώδι– δειλά-δειλά από τους νέους και μόνον την κριατερή και τυρινή Κυριακή έπαιρναν μέρος και οι μεγάλοι.

    Οι μασκαράδες λέγονται «κουδουνάτοι ή χαρχαλούσοι» και είναι αυτοχειροτόνητοι ηθοποιοί που με τα σατιρικά τους δίστιχα με τα αστεία τους τα τόσο επιτυχημένα σκόρπιζαν το γέλιο και τη χαρά σε μικρούς και μεγάλους που τους ακολουθούσαν.

    Άλλοτε παρίσταναν το γιατρό ή σπετσιέρη (φαρμακοποιό) ή δικαστή και άλλοτε τον γανωματά, φαναριτζή ή τσαγκάρη και καμία φορά σατίριζαν κηδεία και με τη σάτιρα, που ήταν αποτέλεσμα πηγαίας έμπνευσης με τη βοήθεια του κρασιού, που ήτο τόσο άφθονο τότε και γινόταν μεγάλη σπατάλη, όχι για να «σπάνε πλάκα», αλλά για να επιτύχουν την ψυχική επαφή του κοινού, που παρακολουθούσε τα παραδοσιακά αυτά θεάματα με μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή, αφού αυτές οι εκδηλώσεις ήταν η ψυχαγωγία τους.

    Μετά το βραδυνό φαγοπότι, επακολουθούσε ο χορός, ο περίφημος διπλός ή δετός, σε κάποιο ευρύχωρο σπίτι.

    Η οργάνωση όμως του χορού είχε και άλλες φροντίδες εκτός από την εξασφάλιση του σπιτιού. Μεζέδες, πιοτά, αλλά το πιο δύσκολο ήτο να ετοιμάσουν τα κατάλληλα δίστιχα και έπρεπε να γνωρίζουν περίπου οι κοπέλες, ποιοι από τους νέους των γύρω χωριών θα ερχόνταν (ιδίως από τα Κουρούνια και τη Πισπιλούντα), για να ετοιμάσουν τα τραγούδια και μ΄ αυτόν τον τρόπο εκδήλωναν δειλά τον έρωτά τους.

    Στο χορό έμπαιναν μπροστά οι νέοι, κατόπιν οι κοπέλες και έκλεινε με ένα νέον στο τέλος. Ο διπλός, είναι ωραίος χορός, αργός, ρυθμικός, σοβαρός και κρατούσε μέχρι τις πρωινές ώρες οπότε διαλυόταν. Κατά διαλείμματα όμως πρόσφεραν πολλούς μεζέδες και κρασί.

    Την κατακλείδα της αποκριάς αποτελούσε το δείπνο της «τυρινής». Στο τραπέζι μαζεύονταν οι συγγενείς και γείτονες με φαγητά, τα μακαρόνια (χερίσια ή σπιτικά όπως τα λένε, γιατί τα βιομηχανικά ήταν άγνωστα στα χωριά), αυγά, τυριά, ρυζόγαλο.

    Πηγη:https://www.amanivoice-chios.gr/

    Πριν ανασταλεί η δια ζώσης λειτουργία των σχολείων, οι μαθητές της Δ2 τάξης του σχολείου μας έφτιαξαν μάσκες Αρλεκίνου, για να τις φορέσουν  την Τσικονοπέμπτη… αλλά δεν πρόλαβαν….


  • Η Τσικνοπέμπτη

    Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέφτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λειώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.

    Το έθιμο χάνεται στα βάθη των αιώνων, χωρίς να γνωρίζουμε την προέλευσή του. Πιθανώς προέρχεται από τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων, που επιβίωσαν του Χριστιανισμού.

    Σύμφωνα με τον λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο, το φαγοπότι και το γλέντι της ημέρας είναι «ομοιοπαθητικές προσπάθειες για την ευφορία της γης».

    Την Τσικνοπέμπτη, που βρίσκεται στο μέσο του Τριωδίου, ξεκινούν ουσιαστικά οι εκδηλώσεις της Αποκριάς, οι οποίες κορυφώνονται με τα Κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα.

    Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας και φέτος πρόσφερε στα παιδιά σουβλάκια, τηρώντας το έθιμο. Στη συνέχεια χορέψαμε και διασκεδάσαμε στην αυλή.

    20200220_120325

    Καλή Αποκριά σε όλους!